Strona główna | Spis treści |Archiwum
Łysina - samoobrona organizmu
Życiodajne słońce, demonizowane przez przemysł kosmetyczny w XX wieku, broni się samo. Ewolucja i dopasowanie się zarówno koloru skóry, jak i owłosienia przedstawicieli naszego gatunku jest najlepszym tego dowodem. Natura nie chroni człowieka przed słońcem, lecz dopasowuje jego wygląd do niedoboru promieni. Słońce było, jest i będzie nieodzownym towarzyszem zdrowego bytowania człowieka na Ziemi, i to bez względu na to, ile kampanii antysłonecznych wytoczą media czy czerpiący z nich wymierne korzyści przemysł kosmetyczny i farmaceutyczny.
Do takiego przypuszczenia doszedł węgierski onkolog Peter Kabai w publikacji dla międzynarodowego naukowego czasopisma medycznego „Medyczne Hipotezy”*. Naukowcy badający drogę ewolucji człowieka i stopniowego się dopasowania gatunku do stref klimatycznych będą mieli dzięki temu szersze pole do popisu. Natura wyposażyła nas w wiele mechanizmów obronnych i dopasowujących do warunków, w jakich żyjemy. I tak jak nie przez przypadek Afrykańczyk pozostał Murzynem, tak rdzenny mieszkaniec Skandynawii dopasował kolor swojej skóry do warunków geograficznych i potrzeb organizmu. Im zimniejsza strefa, tym jaśniejszy kolor skóry i tym samym większa absorpcja życiodajnych promieni UV przez skórę. Temu samemu schematowi mężczyźni mogą zawdzięczać po części swoją łysinę. W większości wypadków nie jest ona powodowana złym stanem ich zdrowia, lecz wynika z automatycznego dopasowania się naszych przodków do potrzeby lepszej absorpcji życiodajnych promieni ultrafioletowych w zimniejszej strefie klimatycznej, w której całe ciało musiało zostać okryte odzieżą z powodu dokuczliwego zimna. Można więc powiedzieć, że z chwilą gdy człowiek wraz ze zmianami klimatycznymi zmienił swój sposób życia, odcinając się od wpływu słońca odzieniem, natura szukała sposobu na dostarczenie mu jak największej ilości promieni UV w celu doprowadzenia do ciągłej syntezy witaminy D.
Leszek Kryniewski
Źródło: Medical Hypotheses
więcej w Solarium nr 53